امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
Wednesday, 17 July , 2019
امروز : چهارشنبه, ۲۶ تیر , ۱۳۹۸ - 15 ذو القعدة 1440
شناسه خبر : 12707
  پرینتخانه » 28, زندگی تاریخ انتشار : ۰۷ تیر ۱۳۹۸ - ۱۹:۳۰ | ارسال توسط :

اهدای عضو؛ دوئل بین احساس و عقل

هر سال تعداد زیادی از بیماران نیازمند به پیوند عضو که در لیست انتظارهستند، جان می سپارند و این در حالی است که اعضای سالم افراد دچار مرگ مغزی زیر خاک مدفون می شوند و هرکس در هر سنی می تواند در صورت بروز مرگ مغزی و با رضایت بستگان اهدا کننده عضو باشد.

اهدای عضو؛ دوئل بین احساس و عقل

دین مبین اسلام اهمیت فوق العاده ای برای نجات جان انسان ها قائل است، چنانچه در قرآن کریم، اشاره شده، هرگاه کسی باعث بقای نفسی شود مانند آن است که باعث نجات جان تمام انسان ها شده است.

هر سال تعداد زیادی از بیماران نیازمند به پیوند عضو که در لیست انتظارهستند، جان می سپارند و این در حالی است که اعضای سالم افراد دچار مرگ مغزی زیر خاک مدفون می شوند و هرکس در هر سنی می تواند در صورت بروز مرگ مغزی و با رضایت بستگان اهدا کننده عضو باشد.

نخستین ‌بار در ۱۸۲۳ میلادی در آلمان پیوند بافت پوست از بدن فردی بر محل دیگری از بدن خودش با موفقیت انجام شد. از آن زمان تا امروز با پیشرفت دانش ‌پزشکی می توان از سلول‌های تخمک، قلب، کلیه و بیشتر بافت‌های داخلی بدن عمل تعویض و پیوند انجام داد.

نخستین پیوند انجام شده در ایران در ۱۳۱۴ و با پیوند قرنیه شروع شد. پس از آن پیوند کلیه در ۱۳۴۷ انجام گرفت. همچنین پیوند مغز استخوان در ۱۳۶۹ ، پیوند قلب و کبد در ۱۳۷۲ ، پیوند ریه در ۱۳۷۹ و در نهایت پیوند روده و پانکراس در ۱۳۸۵ صورت پذیرفت.

شرایط پزشکی فرد در زمان مرگ مغزی تعیین کننده قابلیت وی برای اهدا خواهد بود و اعضای قابل اهدا شامل: کلیه ها، کبد، قلب و دیگر اعضا می باشد و نیز اهدای عضو بر اساس قانون پیوند اعضاء بیماران فوت شده و یا بیمارانی که مرگ مغزی آنان مسلم است مصوب ۱۷/۱/ ۱۳۷۹ در مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان امری قانونی است.

در سطح جهانی رقمی نزدیک به ۵٠‌ درصد بیماران مرگ مغزی اعضای بدنشان اهدا می‌شود و با این حال اهدای اعضای بیماران مرگ ‌مغزی در ایران نوپاست و به همین دلیل می‌توان به رشد آمار اهدای اعضای بیماران مرگ‌ مغزی بسیار امیدوار بود، اما این امر نیازمند فرهنگ سازی در این زمینه است تا شاهد نجات جان بیماران نیازمند باشیم.

کارت اهدای عضو یکی از بزرگترین نمادهای فرهنگی در زمینه ارتقای فرهنگ اهدای عضو می‌باشد و از زمان راه اندازی واحدهای فراهم آوری اعضای پیوندی در کشورمان مراکز مختلفی شروع به ثبت نام و صدور کارت اهدای عضو نمودند و در روزها و ماه‌های اول تعداد ثبت نام به بیش از ۱۰۰ نفر در ماه نمی رسید، اما با شروع تبلیغات فرهنگی و برگزاری جشن نفس، تعداد بیشتری از مردم نیک اندیش سرزمینمان با این امر مقدس آشنا شدند و تعداد افراد متقاضی کارت اهدای عضو به بیش از ۵۰۰ نفر در روز رسید. با اینحال متاسفانه هر۲ و نیم ساعت یک ایرانی به دلیل بیماری‌های پیشرفته قلب، ریه، کلیه و کبد در لیست انتظار پیوند عضو است که به علت نرسیدن عضو مناسب جان خود را از دست می‌دهد و این در حالی است که تقریباً معادل همین تعداد موارد مرگ مغزی که می‌تواند اهداکننده عضو باشد و جان بیماران را نجات دهد، وجود دارد.

چند واقعیت در مورد اهدای عضو که برای تصمیم‌گیری کمک می‌کند:

  • هر فرد مرگ مغزی می‌تواند جان ۸ نفر را نجات دهد.
  • در هر ۲ ساعت یک بیمار نیازمند به پیوند، جان خود را از دست می‌دهد.
  • در صورت مرگ طبیعی نیز امکان اهدای عضو وجود دارد.
  • حتی در صورت داشتن کارت اهدای عضو، در صورت عدم رضایت اولیای دم، اهدای عضو صورت نخواهد گرفت.
  • باطل کردن کارت اهدای عضو بعد از تکمیل فرم امکان‌پذیر است.
  • کل مراحل اهدا و پیوند عضو (اخذ رضایت از خانواده فرد اهداکننده تا پایان برداشت و پیوند عضو) معمولاً ۳۶ ساعت به طول می‌انجامد.
  • تامین کلیه هزینه‌های مربوط به امر اهدای عضو شامل بستری، برداشت و پیوند بر عهده وزارت بهداشت و درمان است و هیچ هزینه‌ای توسط خانواده اهداکننده پرداخت نخواهد شد.
  • هیچ محدودیت سنی‌ای برای اهدای عضو وجود ندارد.
  • فرایند برداشت عضو هیچ تغییری در ظاهر پیکر اهداکننده به وجود نخواهد آورد. پس از عمل برداشت، محل جراحی بخیه زده شده و از بیرون فقط به صورت یک خط تمیز عمل جراحی دیده خواهد شد.
  • تیم پزشکی فقط عضوهایی را برمی‌دارند که خانواده اهداکننده رضایت به برداشتن آن‌ها داشته باشند.
  • در عرض ۲ دقیقه می‌توانید اینترنتی ثبت‌نام کنید و کارت اهدای عضو خود را آنلاین تحویل بگیرید.

باورهای غلط درباره اهدای عضو

اولین باور اشتباه: اگر کارت اهدای عضو داشته باشم و در صورتی که حادثه ای برایم رخ دهد، پرسنل بیمارستان ممکن است برای نجات من تمام تلاش خود را به کار نگیرند.

این تصور کاملا اشتباه و بی اساس است. زمانی که فردی برای درمان بیماری یا مجروحیت به بیمارستان منتقل می شود تمرکز تمامی پزشکان روی حفظ جان بیمار است و در قبال آن پاسخگو هستند.

دومین باور اشتباه: ممکن است هنگام صدور گواهی فوتم هنوز زنده باشم و پزشکان مرگم را به اشتباه گزارش کرده باشند.
حقیقت این است که روی افراد دارای کارت اهدای عضو تست های بیشتری انجام می شود تا صحت فوت آنان تایید شود و سپس جراحی های مربوط به خارج کردن اعضای اهدایی صورت می گیرد.

سومین باور اشتباه: اهدای عضو خلاف اصول مذهبی است.

اهدای عضو یک اقدام انسان دوستانه و زندگی بخش است و با اصول و باورهای اکثر مذاهب مطابقت دارد. در صورتی که همچنان نسبت به این کار به قطعیت نرسیده اید می توانید با افراد مورد اعتماد مشورت کنید.

چهارمین باور اشتباه: کمتر از ۱۸ سال سن دارم و برای این تصمیم جوان هستم.

به لحاظ قانونی این جمله درست است اما والدین از این قدرت برخوردارند تا در مورد اهدای عضو فرزندشان تصمیم گیری کنند. همچنین افراد کمتر از ۱۸ سال می توانند تمایل خود را برای اهدای عضو را با والدینشان در میان بگذارند.

پنجمین باور اشتباه: برای اهدای عضو مسن هستم و اعضای بدن فرد مسن مناسب هیچ بیماری نیست.
باید بدانید که تصمیم در مورد مناسب بودن اعضای بدن فرد برای اهدا بر اساس استانداردهای پزشکی و نه سن و سال انجام می شود.

ششمین باور اشتباه: از وضعیت سلامتی خوبی برخوردار نیستم.

تنها برخی از بیماری ها موجب می شود فرد نتواند اعضای بدن خود را اهدا کند و معاینات انجام شده توسط پزشک تعیین می کند که فرد آمادگی اهدای عضو را دارد یا مناسب این کار نیست.

هفتمین باور اشتباه: افراد ثروتمند و مشهور در راس فهرست منتظرانِ دریافت عضو اهدایی هستند.

این تصور هم اشتباه است چون زمان اهدای عضو ثروتمند بودن و داشتن شهرت در اولویت نیست. همچنین افراد ثروتمند و مشهور متفاوت از افراد دیگر تحت درمان قرار نمی گیرند.

نویسنده : حسن کرمی – رییس شبکه بهداشت و درمان | منبع خبر : چارطاقی شماره 28
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰

لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد