هنرچارطاقی شماره ده

کلامی چند به بهانه اجرای نمایش « وین شرح بی نهایت»

  محمود عالیشوندی
محمود عالیشوندی

در شهر شیراز سالها پیش تعزیه و یا اسب کُتلی واژه بسیار آشنایی بود که همگان یکسال منتظر می ماندند تا روز عاشورا شاهد هنرنمایی مردانی هنرمند از دیارگرم فراشبند باشند اما هیچگاه آوازه تعزیه فراشبند از مرز شهرستان فراتر نرفت و متأسفانه نسل طلایی تعزیه خوانان و تعزیه گردانان یکی یکی بازنشسته شده و این سنت دیرپای نمایش ایرانی به دست فراموشی سپرده شد، تنها یک بار نسخه ای از تعزیه علی اکبر را مرحوم استاد دکتر جابر عناصری بازنویسی نمود اما به چاپ نرسید و تنها بخش کوچکی از تحقیق کلاسی توسط نگارنده این متن و جناب آقای علی وطن دوست در دفتر تعزیه ای که مرکز هنرهای نمایشی منتشر کرد مختصر و کوتاه توسط ایشان به آن اشاره شد و دیگر هیچ …

به گواه استاد عناصری نسخه های تعزیه فراشبند از اصالتی برخوردار بود که کمتر در تعزیه نقاط دیگر کشور دیده می شود و از این ظرفیت نشد که به درستی استفاده شود

و امّا تئاتر …

امیدوارم دوستان مطّلع، شرح تئاتر شهرستان را در مقاله ای جداگانه به رشته تحریر درآورند چرا که در این نوشتار قصد و نیت، نگارش تاریخ و یا آسیب شناسی تئاتر شهرستان فراشبند نیست، یک گام بزرگ از جانب هنرمندان تئاتر شهرستان با همت مدیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس انجمن تئاتر شهرستان برداشته شد و شرایطی بوجود آمد تا نمایش «وین شرح بی نهایت» به کارگردانی سرکار خانم علوی در سالن استاد سپاسدار شیراز بر روی صحنه رود و مخاطبین زیادی شاهد اجرای این نمایش باشند، خوشبختانه جمع زیادی از فراشبندیهای مقیم شیراز از این کار استقبال کردند و اگر نبود حمایت برخی از این همشهریان، شاید هیچگاه این اتفاق نمی افتاد.

بدون شک برای معرفی شهرستان محروم ما باید همه دست به دست همدیگر داده و از این دست کارها حمایت نمایند تا باز هم عرصه ای برای رشد و بالندگی هنرمندان شهرستان به وجود آید و ازاین رهگذر مخاطبین بیشتری با این منطقه و فرهنگ والای این شهرستان که ریشه در ذات پاک و خداجوی مردم این دیار دارد، آشنا شوند.

و اما گام دوم: مسئولین شهر باید بر روی فرهنگ و هنر سرمایه گذاری بیشتری انجام دهند و دغدغه  هزینه نداشته باشند چرا که فرهنگ و هنر درختی است که در درازمدت ثمرده خواهد شد و هنرمندان باید جهت ارتقای کار خود تلاش بیشتری داشته باشند تا بتوانند در جشنواره های استانی و حتی کشوری حضور یابند. همین چند وقت پیش بود که گروهی از شهرستان مرودشت به خارج از مرزهای ایران اعزام شدند. پس این مهم قابل دسترسی است. مطالعه، برگزاری کلاس های تکمیلی و آموزشی با دعوت از هنرمندان حرفه ای و تأثیرگذار، برگزاری جلسات نقد و بررسی، مشاهده تئاترهایی که به صورت حرفه ای در استان و حتی کشور به روی صحنه می رود و … همه و همه می تواند به ارتقاء سطح کار تئاتر کمک شایانی بنماید.

مخلص کلام اینکه جای بسی امیدواری است که هنر تئاتر که به عنوان ریشه دارترین هنر بشری در فرهنگ و تمدن جهانی در شهر ما نیز مورد توجه ویژه قرار گرفته و باید همه گام های استواری جهت رشد و بالندگی این هنر برداریم.

برچسب ها

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید