×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۲۷ آبان - ۱۳۹۶  
it is true
true
false

محمد جواد محمدی

محمد جواد محمدی( تیرداد)

هنر مدرن

قرن های ۱۸ و ۱۹ با انقلاب فرانسه، انقلاب صنعتی و از این دست از تحولات عمیق آغاز راهی نو در مسیر پیشرفت غرب بودند.

اختراعات، اکتشافات و قدم نهادن به ماوراء دید عادی بشر تا حد میکروسکوپ ها علم را پیچیده کرد و اختراع دوربین عکاسی و دلزدگی از تکرار کپی وار طبیعت و بدن های واقعی، نقاشان و هنرمندان پیشرو و ابداع گر را به فکر چاره ای سوق داد.

اهالی جنبش رمانتیک (جنبشی است که به احساس گرایی مطلق معروف است) قرن ۱۹چاشنی عشق و نفرت و احساسات را تا حد جنون به آثار واقعی گرا اضافه وکردند و امپرسیونیست ها بیانیه ی هنر صد شاخ و برگ مدرن را با دفرمه کردن، ساده کردن و تنها با اثر تند تند قلم موهایشان بر دل طبیعت و نور روزانه صادر نمودند. ونگوگ صدای آه و ناله هنرمند احساسی و بینوا شد و پیکاسو اصالت و قدرت فروش میلیونی آثار کوبیستی اش و چند زاویه دید در یک اثر. اکسپرسیونیست های (سبکی است که با توجه به مفهوم لغوی آن حالات شدید احساسی و تاثرات عمیق را نمایان میکند) متاثر از جنگ جهانی اول نقاشی معترض را با فرم های کودکانه خشونت بار معرفی کردند و به نوعی تصویرگران عصر جنگ بودند. موندریان و کاندینسکی عنصر مفهوم را کنار زدند و هنر اشکال هندسی و خلاصه شده را در سبکی به نام انتزاعی ( انتزاعی: فرم گرا، بر پایه اشکال بنیادین هندسی مثل دایره و مثلث و مربع) شکل دادند.

دادائیست ها و سور رئالهایی (سبک هایی که متاثر از فلسفه فروید بودند و خواب های عجیب و غریب شبانه برایشان  مبنای تولید هنر بود ضمن اینکه بطور کلی هنر را از هر گونه باید و نبایدی پاک کردند و هر شیی و یا اتفاقی برای آنها مفهوم هنر داشت) معروفی چون سالوادور دالی واقعیت برتر و وهم آلود ناشی از کابوس های شبانه بعد از جنگ دوم  را هنر نامیدند.

در نهایت امثال جکسون پولاک امریکایی باز هم مرحله دوم بیخیال دنیایی را با اکسپرسیونیست انتزاعی (سبکی است که  جسارت در تصویرگری را با هندسه گرایی و بی مفهومی انتزاعی در هم آمیخته است)  انتشار دادند و پرونده متشنج جنگ زده هنر مدرن را مختومه اعلام کردند و برای هنر پست مدرن فرش قرمز پهن کردند.

هنر پست مدرن

نیمه دوم قرن بیستم دوران نقاهت سرزمین های جنگ زده بود. مرکزیت هنر جهان نیز همانند تکنولوژی و علم و هر چیزی که فکرش را بکنید از اروپا اسباب کشی بزرگی به آن سوی آب های آتلانتیس کرد. تحولات جهانی بعد از جنگ از یک سو و میل به سرگرمی و تجارت و جهانی شدن از سوی دیگر عامل تولید هنر پاپ شد‌. این هنر کنایه ای بود به  تبلیغات، تجارت و مصرف گرایی جهانی.
در دهه های پایانی قرن بیستم هنر نقاشی برای همسو شدن با تکنولوژی و عصر ماشینی جدید باز هم پوست اندازی کرد و شاخه های جدیدی از آن سر برآورد.

هنرهای مفهومی (کانسپتچوال آرت) از هر نوع مواد و مصالحی مانند موسیقی و تئاتر و فضاهایی غیر از دیوار گالری ها برای بیان مفهوم استفاده کردند.

هنر مینیمال مفهوم در هنر را عنصری نامطمئن و نسبی فرض نمود و فرم و ظاهر را برترین خواند.

هنرمندان عصر جدید تبدیل شدند به پهلوانان معرکه گیر گالری ها. نام این معرکه پرفورمنس یا هنر اجراست و پرفورمر در حالی که نقاش و مجسمه ساز است یک اجرا کننده تئاتر خوب هم باید باشد؛ چرا که باید باجذبه و ایجاد شوک به تماشاگر مفهوم را انتقال دهد.

قرن ۲۱ با تمام سراسیمه گی ها و یاد گذشته و پیش بینی آینده اکنون سرگرم هنر مدیا و دیجیتال است و تمامی موجودیت های هنری مشغول بازیابی خود در دنیای مجازی هستند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد