×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۲۷ آبان - ۱۳۹۶  
it is true
true
false

علی فروغی

علی فروغی

چند نکته ساده اما بسیار مهم را همین اول کار باید یاد آور شد:

-کمربند ایمنی را ببندید

-از وسیله نقلیه ای که در حال سبقت است لطفاً سبقت نگیرید

-فاصله ایمن با خوردرو جلویی را رعایت کنید مخصوصاً در راه های خیس

-در زمان سبقت گرفتن از دوچرخه و موتورسیکلت فضایی به اندازه یک خودرو در نظر بگیرید

-در رانندگی گذشت داشته باشید

-در سرازیری ها با دنده سنگین حرکت کنید

-در سرازیری از خلاص کردن خودرو خودداری کنید

-در هنگام سبقت فراموش نکنید که نقطه کور آیینه بالای سر و بغل خودرو به اندازه یک سواری است

امروزه در اکثر جوامع بشری با نگاه به رانندگی هر نفر میتوان به سطح فرهنگ و شخصیت و شعور و آرامش آن فرد پی برد. اما وضعیت رانندگی اسفناک ما ایرانیان میزان سطح فرهنگ رانندگی ما را به خوبی نمایش می‌گذارد وقتی سوار خودرو میشویم تنها چیزی که ما را از تخلفات مختلف باز میدارد حضور فیزیکی پلیس راهنمایی و رانندگی است که حتی به دوربین ها نیز اهمیت نمیدهیم و شاید برگ جریمه نیز فقط و فقط ساعاتی بازدارنده باشد و بعد از آن دوباره روز از نو روزی از نو.

عصبانیت: همه ما تجربه بوق های ممتد و چراغ پشت چراغ خودرو های پشت سر را تجربه کرده ایم بسیاری از ما نیز برای لجبازی سپر به سپر خودرو جلویی رفته لحظات دلهره آوری را به وجود می آوریم که اصلا عواقب خوبی ندارد.

سرعت بالا: بعد از رانندگی یاد گرفتن  ، رانندگی برای ما آسان میگردد و به عملی خودکار تبدیل میگردد که به اشتباه تصور می کنیم که میتوانیم حرکت دیگر رانندگان را پیش بینی کنیم ما محاسبه میکنیم که سرعت بالا در وقت ما صرفه جویی میکند اما خطر رعایت نکردن فاصله اصولی با دیگر خودرو ها را لحاظ نمیکنیم گر چه الان رانندگی در جاده ها طوری شده که اگر یک نفر فاصله قانونی را با خودرو جلویی رعایت کند دیگر رانندگان از او سبقت گرفته و در فاصله ایمن او قرار گرفته و وی را مجبور میکنند تا سرعت خود را کاهش داده تا دوباره فاصله رعایت شود و این پروسه ادامه دارد.

دیگران هم انسان هستند : وقتی کسی ناگهان سر راهمان سبز میشود و مجبور به ترمز ناگهانی میشویم که واکنش طبیعی یک عذرخواهی و عبور از ماجراست اما ما به سرعت خشمگین شده و به یک مسابقه عصبی کردن همدیگر روی می آوریم

پژوهشگران معتقدند که ما وقتی پشت فرمان خودرو قرار میگیریم فراموش میکنیم که عابران هم مثل ما انسان هستند.

برخورد های عصبی با راننگان در موقعیت ضعیف تر: بررسی ها نشان می دهد که بوق های ممتد و عصبی و حرکت سپر به سپر معمولا از کسانی سر میزند که فکر میکنند راننده بهتری نسبت به سایرین هستند و موضوع وقتی خنده دار میشود که با مشاهده نوع خودرو به این قضاوت دست می یابیم که ما برتریم . مثلا رانندگان وسایط نقلیه سنگین رانندگان خودرو های کوچک و راننده خودرو های نو راننده خودرو های کهنه را ناشی فرض میکنند و نکته وقتی جالب تر میشود که هر چه خودرو گرانتر باشد رفتار ما با عابرین بدتر میشود.

ما معمولا خطای دیگران را به حساب شخصیت و توانایی های آنان میگذاریم مثلا عجب دست و پا چلفتی است یا چقدر ناشی است در حالی که اگر همان خطا را خودمان انجام دهیم عجله داشتن را بهانه میکنیم یا بد بودن جاده را.

اگر فکر می‌کنید که راننده بسیار ماهری هستید که مهارت شما در رانندگی از سطح رانندگی در اجتماع بالاتر است نود درصد اشتباه میکنید و این اعتماد به نفس کاذب است که در رانندگی بسیار خطرناک است اما اگر فکر کنید که رانندگی من چندان بد هم نیست حداقل مزیت آن محتاط تر رانندگی کردن است .

سوالی که هنوز جواب قانع کننده ای به آن داده نشده است این است که وقتی تنها هستیم بی ملاحظه و عصبی و با عجله رانندگی میکنیم تا موقعی که کسی کنار دستمان نشسته است به راستی چرا؟؟؟

استفاده از تلفن همراه در کشور ما نیز به مانند اکثر کشورها در هنگام رانندگی ممنوع است چرا که تمرکز ما با وجود چشم به جاده و دست به فرمان داشتن ناخودآگاه به سوی موضوع مکالمه میرود و عملا واکنش های به موقع را از ما سلب می‌کند حتی اگر مکالمه با استفاده از هندزفری باشد.

در هنگام رانندگی فراموش نکنیم که بالای شصت درصد تصادفات در سی کیلومتر آخر مسیر اتفاق می افتد در آن جا به تصور غلط اینکه به مقصد رسیده ایم عملا احتیاط را کنار گذاشته و بی ملاحظه رانندگی می کنیم.

یادمان باشد که جو اتوبان را در اول شهر و منطقه مسکونی کنار گذاشته و درون شهر رانندگی را با سرعتی بسیار پایین تر از اتوبان ادامه دهیم.

عادت غلط اکثر ما در ورودی شهر ها کمربند ایمنی را باز کردن است به هوای اینکه در شهر آرام رانندگی میکنم و به مقصد رسیده ایم غافل از اینکه شاید خودرو روبرویی دویست کیلومتر سرعت داشته باشد.

بهترین حالت این است که همیشه یک افسر راهنمایی و رانندگی را ناظر بر رانندگی خود فرض کنیم اصلا چه اشکال دارد که هر سال یک روز را به مرور کتاب آئین‌نامه رانندگی بپردازیم تا تمام قوانین را دوباره خوانی کرده و احیانا اگر نکته ای را فراموش کرده ایم آن را دوباره به یاد بیاوریم.

رانندگی در فراشبند معضلی است که اگر در این شهر تازه وارد باشی سالها طول میکشد که با آن خو گرفته و موتورسیکلت هایی که به هیچ قانونی و قاعده ای پایبند نیستند و فقط تصادفات ناگوار قادر به توقف آنان است.

در شهرستان فراشبند تک چراغ راهنمایی هم که وجود دارد هنوز خیلی ها به چشم زینتی به آن نگاه میکنند و حاظر به توقف در پشت آن نیستند تا باعث به خطر افتادن جان و مال دیگران نشوند.

یا عده ای دیگر که نبستن کمربند ایمنی و سرعت زیاد و صدای بلند ضبط خودرو را جزء کلاس میدانند .

و البته خبر خوبی که به مذاق خیلی ها شاید خوش نیاید برنامه نصب دوربین های کنترل سرعت در بلوار های شهرمان است که همین ماه قبل از یکی از مامورین زحمت کش راهنمایی و رانندگی شنیدم که امیدوارم به زودی زود انجام گردد تا شاهد رانندگی آرام و بدون تنش و عصبانیت در شهرمان باشیم چون اگر سخت گیری های پلیس راهنمایی و رانندگی نبود ما هنوز حتی به کمربند ایمنی خودرو به عنوان یک مزاحم جهت نفس کشیدن نگاه میکردیم .

نکته قابل تامل بعد از چهار راه سپاه که بسیار به حضور فیزیکی پلیس راهنمایی و رانندگی نیاز هست نقطه دیگری از شهر است که متاسفانه از چشم خیلی ها دور مانده است میدان کنار تامین اجتماعی است که بیش از صد ها بار خودم شاهد دور زدن انواع خودرو های سبک و سنگین در جایی که دور زدن ممنوع بوده است بوده ام .

که رانندگان خود را به زحمت نیانداخته که میدان را دور بزنند و با خیالی آسوده به صف سی ان جی یا پمپ بنزین بروند بلکه قبل از میدان اقدام به دور زدن مینمایند که این عمل خطر تصادف خودرو هایی که از طرف روستای آویز به فراشبند می آیند را با خودرو خاطی افزایش می دهد و بسیار هستند افرادی که بعد از سوختگیری صد متر جلو تر دوربرگردان را دور نمیزنند که به طرف کازرون بروند و از همان کنار صف سی ان جی به صورت خلاف جهت خودرو های در حال عبور تا آخر میدان رفته که این کار بسیار خطرناک است که چندین و چند بار شخصا تا مرز تصادف با این گونه اشخاص رفته ام ولی به دلیل هوشیاری و عکس العمل به موقع از تصادف جلوگیری کرده ام .

که اگر یک مامور راهنمایی و رانندگی حضور فیزیکی داشته باشد شاهد این گونه هنجار شکنی های آشکار توسط رانندگان متخلف نمی باشیم یا حداقل با نصب یک دوربین با رانندگانی که  با این کار باعث به خطر افتادن جان دیگران می شوند برخورد جدی صورت گیرد.

که اگر فکری به حال این مهم نشود قطعا در بازه ای از زمان باعث اتفاقی ناگوار خواهد شد.

خیابان سپاه تا دلت بخواهد فرعی دارد که جان می‌دهد برای پارک بدون دردسر خودرو اما ما دوست داریم هر جا که کار داریم دقیقا همان جا برای پارک خودرو اقدام کنیم که با رشد جمعیت و شلوغی خیابان ها این کار تقریبا غیر ممکن است اما ما آدم های راحت طلبی هستیم که با دوبله پارک کردن برای دقایقی هم که شده باعث گره کور در تردد خودرو ها میشویم مخصوصا خودروهایی که دقیقا زیر تابلو توقف مطلقا ممنوع می ایستند که اگر یک مامور حضور داشته باشد خیلی از این مشکلات پدید نمی آید.

چراغ راهنما خودرو : وسیله ایست در خودرو که در شهرستان فراشبند تقریبا نود و هشت درصد از آن استفاده نمیکنند یا اگر استفاده میکنند بعد از ترمز ناگهانی و گردش اگر با بوق اعتراضی مواجه گردند تازه راهنما را روشن میکنند وگرنه اصلا و ابدا به آن اعتقادی ندارند در صورتی که در آیین‌نامه به صراحتا آمده است که در شهر ها از فاصله صد متری و در جاده های خارج شهر از فاصله پانصد متری جهت گردش و تغییر مسیر باید چراغ راهنما را روشن نمایید.

جا دارد از راهنمایی و رانندگی شهرستان فراشبند درخواست گردد که با این گونه رانندگان به صورت جدی برخورد کند تا حداقل به خاطر حفظ جان همشهریان هم که شده ذره ای ارفاق ننمایند.

از عادت های بد رانندگی ما میتوان به خیره شدن به دیگر رانندگان،به سمت آنها ایما و اشاره رفتن ، بوق زدن های عصبی و ممتد ، پشت سر آنها دائما نور بالا زدن ، با سرعت بسیار کم نسبت به سایرین راندن ، تعویض خط ناگهانی و پیچیدن در مقابل دیگران را برشمرد که به این عادت ها رانندگی تهاجمی میگویند بر خلاف عقیده بسیاری از افراد جامعه که سرعتبالا را فقط تخلف میدانند باید یادآور شویم که همانطور که سرعت بالا میتواند مخاطره آمیز باشد سرعت بسیار پایین بعضی از رانندگان هم باعث تصادفاتی نیز میگردد .

حال با نگاهی به علایم و عادات رانندگی تهاجمی سوال اینجاست که کدام یک از موارد بالا شما را بیشتر از دیگر موارد آزار میدهد و کدام یک از بقیه خطرناکتر است؟؟؟؟

نکته قابل تامل این است که بر اساس آمار های جهانی یک سوم تصادفات بر اثر عادات رانندگی تهاجمی اتفاق می افتد کارشناسان اما راه حل را آرام راندن را پیشنهاد میکنند که باعث کنترل بهتر خودرو میشود همچنین باعث میگردد که به محیط اطراف خود دقت نمایید و از وجود دیگر خودرو ها در جاده و اینکه در جاده چه میگذرد آگاه می شوید .

همیشه باید آماده چیزهای غیر منتظره بود تصور شما بر این اساس باشد که رانندگان دیگر ممکن است دچار  اشتباه گردند و از قوانین رانندگی تخطی کنند مثلا تصور نکنید که همه خودرو ها پشت چراغ قرمز یا با دیدن تابلوی ایست متوقف میگردند شما آمادگی ایست کامل خودرو را داشته باشید حتی اگر دیگر خودرو ها با دیدن چراغ قرمز به حرکت خود ادامه دادند.

بر خلاف تصور عامه که خودرو های گران قیمت را نشانه با فرهنگ بودن می دانند باید یادآور گردیم که چگونگی رانندگی کردن ، رعایت قانون و مقررات، احترام به حقوق دیگران، کنترل اعصاب فردی در مقابل محرک های ترافیکی، میزان پاکیزگی و سلامت خودرو و ایجاد فضایی آرام برای سرنشینان و دیگر رانندگان همگی از علائم یک راننده با فرهنگ است.

رفتاری که این روزها مد شده است و  افرادی سعی دارند با حرکات مارپیچ و سرعت و سبقت های غیر مجاز و حرکات نمایشی و بلند کردن صدای ضبط در مکان هایی که افراد خاص و یا خانواده ها حضور دارند سعی در جلب توجه اطرافیان دارند اما این کار به هیچ عنوان جذاب نبوده و یکی از نشانه های ضعف فرهنگی و نداشتن کنترل بر روی رفتار های فردی است.

نکته ای که این گونه افراد باید به یاد داشته باشند این است که در هیچ جای دنیا در هیچ قانونی چه رانندگی و چه اجتماعی استفاده از سیستم های صوتی پر قدرت، لامپ های غیر مجاز، شیشه های بسیار تیره ، سبقت و سرعت های حادثه ساز ، نصب بوق های گوشخراش و استفاده عمدی و مکرر از آن و ….این افراد را متمایز و برتر نشان نمی دهد.

بلکه موارد بالا نشانه بارز عدم آشنایی با فرهنگ صحیح رانندگی و ضعف شخصیتی و اجتماعی راننده خودرو به شمار می‌آید.

به هر حال اکثر رفتار ها و هنجار شکنی ها از طرف جوانان صورت می‌گیرد که میتوان با تشویق آنان برای حضور در فضا های کنترل شده همچون مسابقات اتومبیل رانی و موتور سواری باعث تخلیه هیجان و انرژی خود شوند که این تجربه باعث میگردد که دیگر در خیابان های شهر شاهد همچین رفتار های هنجار شکنی نباشیم یا حداقل اینکه این گونه رفتارها کاهش پیدا کند. و اما راهنمایی و رانندگی کشور بهترین و موثرترین  راه برای مبارزه با این گونه هنجار شکنی ها را جریمه کردن افراد متخلف میداند و این روزها بیش از پیش به اجرا و اعمال قانون می پردازد اما با وجودی که در بسیاری از جاده های کشور ماموران زحمت کش راهنمایی و رانندگی حضور چشمگیری دارند هست هنوز مناطقی که تحت پوشش مامورین به صورت مداوم قرار نمی گیرد و هستند رانندگانی که به محض اینکه از عدم حضور پلیس خاطر جمع گشته به راحتی قوانین را زیر پا می گذارند و اداره راهنمایی و رانندگی چند سالی است که با نصب دوربین در اتوبان و بزرگ راه های کشور رانندگی شهروندان را کنترل می کند. که با این کار دیگر نیاز به حضور پلیس نمی باشد.

یکی دیگر از راه های مقابله پلیس راهنمایی و رانندگی با متخلفان حضور در حاشیه راه ها و کنترل سرعت خودرو های عبوری بوسیله دوربین های هوشمند است و راه دیگر کنترل نامحسوس پلیس راهور است.

که اگر حداقل یکی از موارد بالا موجود نباشد هستند کسانی که قوانین رانندگی را رعایت نمیکنند چرا که فرهنگ سازی درستی در بستر جامعه به وجود نیامده هر چند در دهه گذشته راهنمایی و رانندگی به کمک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران از طریق برنامه های انیمیشن بسیاری از نکات ریز رانندگی را در جامعه نهادینه کرد.

یا طرح همیار پلیس که چند سالی است که به طور جدی تر از گذشته هر سال با شروع سال تحصیلی جدید در تمام مدارس کشور اجرا میگردد که بسیار موفقیت آمیز بوده است چرا که کودکان ما از همان کودکی با قوانین رانندگی آشنا میگردند و اگر والدین آنها نیز در حین رانندگی تخلفی از آنها سر بزند به آنها گوشزد می نمایند چرا که ظاهرا به تذکرات فرزندان دلبندمان توجه بیشتری داریم .

لازم به ذکر است که اگر پلیس راهنمایی و رانندگی کل کشور قبل از اعمال قانون و جریمه های سنگین با همکاری نهاد های مربوطه مثل شهرداری ، صدا و سیما، آموزش و پرورش، سازمان ترافیک، وزارت بهداشت و درمان و …. اقدام به فرهنگ سازی از طریق کتاب ها و جزوات و  فیلم های آموزشی و ایجاد پارک های شبیه سازی شده نماید مطمئنا نتیجه بهتری نسبت به جرایمی که درمان موقت هستند خواهد گرفت.

اگر چه عده ای بر این باور هستند که عامل اصلی تصادفات نبود خودرو ها و راه های استاندارد است اما باید به این نکته توجه داشت که هفتاد درصد عامل انسانی باعث بروز حوادث رانندگی میشود.

نکته قابل تاسف در مورد رانندگی ما همین بس که در کتاب راهنمای جاذبه های گردشگری ایران برای توریست ها چند صفحه ای هم هشدار جدی نسبت به رانندگی خطرناک ما ایرانیان داده شده است.

هر چه هست ما اصلاح شدنی هستیم وگرنه ایستادن در پشت چراغ قرمز و بستن کمربند ایمنی هنوز در ما فراگیر نشده بود.

نکته فراموش شده بحث های فرهنگ رانندگی این است که در تمام دنیا رانندگی را یک امر جمعی حساب میکنند اما در ایران یک امر فردی ، یعنی میخواهم با خودرو خود را به مقصد برسانم حالا در مسیر چه مشکلاتی برای دیگر خودرو های در حال عبور پدید می آورم از نظر ما چندان مهم نیست و فرهنگ درست رانندگی کردن را باید از فاصله گرفتن شروع کنیم، فاصله ایمن با خوردرو جلویی، فاصله ایمن با عابرین و اگر بین خطوط تعیین شده رانندگی کنیم بسیاری از مشکلات به خودی خود حل میشود.

نکته قابل تامل این است که همیشه نتیجه میگیریم که به علت شمار زیاد خودرو ها و تنگ بودن بعضی از معابر این اتفاقات می افتد اما این موارد میتواند فقط دلیل ترافیک باشد نه دلیل برای رانندگی بی قانون و عبور بی قانون تر عابران پیاده.

با وضعی که الان در رانندگی داریم اگر صدا و سیما هر روز و به طور همزمان برنامه تمام شبکه های خود را قطع کرده و ده دقیقه به آموزش صحیح رانندگی اختصاص دهد کاری بسیار عادی انجام داده است.

تصور اشتباه ما از تصادفات فقط دو خودرو له شده است اگر با هشدار قبلی دیگر تصاویر تلخ تصادفات نیز به نمایش گذاشته شوند شاید از تعجیل برای هیچ که سالهست گرفتارش شده ایم رهایی یابیم .

با یک نگاه گذرا به آیین‌نامه ساده کشورمان با سی سوال و کشور آلمان با هزار سوال به راحتی به علت این همه تصادفات و ناهنجاری در رانندگی پی خواهیم برد.

رانندگی و صدای ناموزون آن بر آسفالت خسته شهر قصه ای تکراری و طولانی است که خبرنگاران بسیاری این سوژه را مشق روزنامه خود کرده اند و مسئولان بی شماری نیز برای آن جلسه ها گذاشته و طرح ها بایگانی کرده اند .

سوژه‌ای که با نگاهی گذرا هم به نظم موجود در خیابان ها و اتوبان های بی قواره شهر پیداست.

بیایید از امروز ما بسط دهنده این فرهنگ غلط برای فرزندان خود نباشیم .

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد