چارطاقی شماره دوازدهگزارش

ساکنین خیابان شهید موحد در حسرت نعمت گاز

گزارش میدانی از مشکلات ساکنین خیابان شهید موحد و پاسخ شهردار و رئیس شورای شهر

« بچه که بودم کوچه ما نه آسفالت داشت و نه گازکشی شده بود. آنروزها در فصل زمستان مثل دیگر همشهریان با سوزاندن نفت خانه خود را گرم می کردیم و اتفاقاً محفل گرمی داشتیم . وقتی باران می بارید کوچه پر از گل و لای می شد و وقتی باران نمی بارید پر از گرد و خاک، هر موقع به خداوند گلایه می کردم که این گرد و خاک چه بود که آفریدی! پدر با روی خندان می گفت نگران نباش! بزودی این کوچه تبدیل به خیابان می شود ، آسفالت می شود و به جای نفت با بخاری گازی خانه مان را گرم خواهیم کرد. وقتی پدرم این رویا را تعریف می کرد دلم آرام می گرفت و به امید فردایی بهتر پشت چشمم گرم میشد و خواب شیرین به سراغم می آمد.

اکنون که سی و هفت ساله هستم و وقتی دخترم از وضعیت کوچه می پرسد ، با لبخندی تلخ عین همان حرف های پدرم را برای دخترم تکرار می کنم »

چند خط بالا را بهرام فرستاده و درخواست کرده است که نسبت به وضعیت بد خیابان شهید موحد گزارشی تهیه کنم .

به خیابان شهید موحد می روم . یکی از ساکنین این خیابان که مرا با دوربین می بیند به سراغم می آید و پرس و جو می کند که جریان چیست ؟ به او توضیح می دهم برای تهیه گزارش آمده ام. کم کم افراد بیشتری جمع می شوند. یکی از همشهریان می گوید : «مشکل ما یکی دوتا نیست ، امیدی هم نداریم که درست شود، گاز نداریم، زمستان زندگی مان زیر شُل است و تابستان هم زیر خاک … باید بسوزیم و بسازیم» می پرسم مشکل اصلی چیست که آسفالت نشده ؟ رضا در پاسخ می گوید «عقب نشینی، باید چندین زمین و ساختمان عقب نشینی کنند که به دلایلی نمی کنند» می پرسم چرا؟ می گوید: «تبعیض برادر من، شهرداری بین شهروندان تبعیض قائل است، شهرداری به آنهایی که صاحب قدرت و ثروتند امتیاز می دهد و برای عقب نشینی آنها پول خوب می دهد ولی برای ما افراد عادی که حامی نداریم زور می گوید ، چرا آقای فلانی که آدم ثروتمندی است بابت عقب نشینی از شهرداری پول خوبی گرفت ولی نوبت ما که می شود می گویند شهرداری بدهکار است» یکی دیگر از ساکنین این خیابان می گوید : « من در گذشته به آنها گفتم بابت عقب نشینی به من زمینی در خیابان سپاه ( مخابرات قدیم ) بدهید گفتند ما آن زمین را می خواهیم بفروشیم و تبدیل به پمپ بنزین کنیم ، گفتم پس بیاید زمین همسایه من که قصد فروش آن را دارد بخرید بدهید به من تا عقب نشینی کنم، بعد از این پیشنهاد دیگر کسی پیگیری نکرد» درهمین حین زمینی را نشانم می دهد و می گوید : «این حیاط را می بینی ؟ این حیاط بابت عقب نشینی در دوران شهرداری “ایکس”  ۲۷۰ میلیون پای شهرداری آب خورده است. حال اگر بابت عقب نشینی معادل ۲۷۰ میلیون ، پول داده ، خاک داده یا پروانه داده من نمی دانم ؛ خوب من سوالم اینجاست این زمین با زمین کناری آن ( متعلق به وی )چه فرقی دارد که به آن ۲۷۰ میلیون داده اند و زمین من را می گویند بدون هزینه عقب نشینی کنم؛ سوال من اینجاست چرا نگاه ناعادلانه نسبت به شهروندان وجود دارد؟ »

یکی دیگر از ساکنین این خیابان دستم را می گیرید و به منزلش می برد و می گوید« من هنوز مثل دوران قدیم می روم نفت می گیرم و با چراغ علاء الدین خانه ام را گرم می کنم ؛ برای شهر ما زشت است در مرکز شهرش، هنوز با کوپن دنبال نفت باشیم، اگر این چند خانه به هر طریقی عقب نشینی کنند ما می توانیم گازکشی کنیم.» وارد حیاط خانه شان می شویم ، ورودی حیاط بشکه نفت گذاشته است . از او می پرسم هر بشکه نفت چقدر برایت هزینه بر می دارد؟ می گوید « با کوپن۴۰ هزار تومان ؛ این بشکه مصرف یک ماه ماست ».

از خانه می زنم بیرون، چند قدمی جلوتر می روم با لودر و کامیون سنگین مواجه می شوم ، از یکی از ساکنین می پرسم چرا آن طرف خیابان کوهی از خاک جمع شده است ، می گوید « احتمالا می خواهند اعلام کنند که این زمین ماست. متاسفانه این خاک تلمبار شده گرد و خاک زیادی در محله پخش می کند و به شهرداری گفتیم بیایید اینها را جمع کنید ولی تا الان خبری نشده است ».

جلوتر که می روم ، با گروهی که مشغول علمک گذاری لوله گاز هستند مواجه می شوم . خودم را معرفی می کنم و از او راجع به علمک گذاری و گازکشی می پرسم. مهندس صادقی مسول این پروژه می گوید : « برای گازکشی به خانه ای، ما ابتدا از شهرداری استعلام می گیریم ، در صورت اجازه دادن شروع به علمک گذاری می کنیم ، در این خیابان شهرداری هم به آنهایی اجازه می دهد که عقب نشینی داشته اند.»

با چندین نفر از ساکنین هم گفتگو می کنم ، بهزاد یکی از ساکنین می گوید « شهرداری به ما گفته عقب نشینی کنید ، به آنها گفته ام زمینی از پل آبپا تا سه راه شهید کرمی برایمان بخرید ، بدهید تا عقب نشینی کنیم » ، رضا یکی دیگر از ساکنین هم می گوید « خانه ما قدیمی است ، وضعیت مالی خوبی هم نداریم ، حال شهرداری آمده و می گوید ما همه را با یک چشم نگاه می کنیم ، قربانتان شوم آیا کسی که وضع مالی خوبی ندارد و اصولا اگر ۶۰ ، ۷۰ متر از زمینش را عقب نشینی کند و با این عقب نشینی خانه اش تبدیل شود به یکی دوتا اتاق و پولی ندارد جایی دیگر خانه بسازد را باید با فردی ثروتمند که اگر ۱۰۰۰متر از زمینش را هم عقب نشینی کند و ککش نگزد را باید با یک چشم دید ؟ این کجای عدالت است؟ »

اما واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به وضعیت خیابان شهید موحد هم خواندنی است.

کاربری نوشته است که « واقعا که خیلی اذیت میشیم ، الان با این سرما ما هنوز با چراغ نفتی خونمون رو گرم می کنیم . اصلا یه مهمان راه دور که داریم رومون نمی شه آدرس بهش بدیم تا برسن به خونمون» و کاربر دیگری در جواب می نویسد «تازه براشون جذاب هم هست».

علیرضا هم نوشته است که « در شهری که پالایشگاه وجود دارد و فقر و نداری نیمی از جمعیت شهر رو به زیر خط خودش کشونده ؛ همچین کوچه و خیابان هایی یک موضوع ساده می تونه باشه ».

« اخخخخ از اولش که بخای بری تا آخرش جای کلیه و معده ات عوض میشه » « بیشتر به افغانستان یا خرابه های موصل شبیه » « کوچه ما نمونه بارز فرار از معضلات شهری هست ؛ اصلاً کوچه ما یه جور خاصی نماد هزارسال پیش هست » « تو ای کیچو (کوچه) گربه رویی باید بری » اینها بخشی دیگر از واکنش کاربران شبکه های اجتماعی به وضعیت خیابان شهید موحد است .

از طریق واتساپ به آقای رحمانی رییس شورای شهر فراشبند پیام می دهم و نظرش را راجع وضعیت این خیابان جویا می شوم ؛ محمود رحمانی : «  سلام. ضمن تشکر از شما و اهالی محترم خیابان شهید موحد، ما نیز دغدغه حل مشکلات شهر و بخصوص این خیابان را که قریب۱۷سال لاینحل مانده است را داریم. تمام کسانی که اجازه عقب نشینی خانه های ( یا زمین های ) خود را داده اند به لطف خداوند شاهد نصب علمک گاز درکنار در حیاط خواهند بود که شروع گردیده است. انشااله پیگیری لازم در قسمتهای تعریض شده جهت انجام آسفالت را خواهیم کرد. ضمناً از دیگر ساکنینی که تا امروز حاضر به همکاری در خصوص عقب نشینی برای تعریض این خیابان نشده اند خواهشمندیم ضمن مراجعه به شهرداری و شورای اسلامی، همراهی های لازم را مبذول فرمایند. همه ما امیدواریم با همت شما اهالی محترم مشکلات این خیابان نیز مرتفع گردد. »

به سراغ مهندس محمدی شهردار فراشبند می روم و از او نیز سوال خود را راجع وضعیت این خیابان می پرسم.

شهردار: « بازگشایی، زیر سازی و آسفالت خیابان های شهید موحد و شهید فضلی یکی از اهداف و آرزوهای شهرداری است و در این راه تنها یاری گر و دستگیر شهرداری ساکنین و مالکین مجاور این دو خیابان است

اما چکار کنیم که با این بدهی کمرشکن، درآمد اندک و توقع بیش از حد مالکین مجاور دو خیابان کار را برای شهرداری بسیار سخت نموده است. »

از شهردار می پرسم : مردم بشدت نسبت به تبعیضی که از قبل ترها بر مردم گذاشته میشده سخت گله مندند. و به این خاطر با دید بدبینی نسبت به عقب نشینی نگاه می کنند . مثلا می گویند چرا در دوره شهرداری آقای فلان؛ زمین همسایه ما را به فلان قیمت خریدند ولی حال زمین ما را به قیمت نمی خرند . مردم از تبعیض گلایه دارند آقای شهردار ؛ که البته این تبعیض از اولین روز شهرداری پایه گذاری شده است . نظر شما چیست؟

مهندس محمدی : « این حرف را بنده نیز قبول دارم و بدون شک شهروندانی که در حال حاضر برای بازگشایی محل عبور و مرور خود و خانواده و در نهایت هم محله ای های خود اینقدر سخت گیرند در اوایل شروع شهرداری حاضر به همه نوع همکاری با شهرداری بوده اند.

بدون شک عدم رعایت عدالت و تبعیض بین شهروندان عامل اصلی سلب اعتماد مردم از مجموعه شهرداری می باشد.»

از شهردار می خواهم که اینکه می گوید توقع مردم رفته بالا را بیشتر توضیح بدهد.

« اجازه بفرمائید بنده درباره موضوع عقب نشینی و باز گشایی معابر بی تعارف تر خدمت شهروندان فهیم فراشبند صحبت نمایم؛ مساحت کل محدوده قانونی سطح فراشبند برابر طرح جامع شهر ۷۵۱ هکتار می باشد و  ۱۹۰ هکتار از این مساحت را معابر پیش بینی تشکیل می دهد.

همانطوریکه به حق داشتن سرپناه و ساختمان مسکونی به تناسب جمعیت و همچنین حیاط مسکونی برای رفاه حال خانواده نیاز هر شهروندی می باشد، نبود معبر( کوچه و خیابان ) جهت تردد آسان وسائل نقلیه ساکنین هر محله و راه رسیدن ماشین های امداد رسانی در زمان وقوع حوادث، نه تنها رفاه بلکه امنیت شهروندان را نیز به مخاطره می اندازد.

متاسفانه بعضی از شهروندان بزرگوار ما در شهر فراشبند با کمال تأسف به جای همکاری با شهرداری جهت بازگشایی معابر بر اساس سنت غلط فروش قسمتی از حیاط مسکونی خود که برابر طرح جامع شهر در حریم گذر قرار گرفته به شهرداری، خانواده خود را از داشتن گذر مورد نیاز بی بهره نموده اند. در این میان گناه مالکین زمین دار انگشت شمار شهر برای رسیدن به سود بیشتر و مسئولین سالهای قبل در موافقت با این کوچه های کم عرض و پس کوچه های بن بست بی شمار با عرض عمدتا کمتر از چهار متر از همه بیشتر خواهد بود.

و اما متأسفانه امروزه شاهدیم که بعضی از شهروند مقداری از ملک خود که در طرح واقع شده است را نه تنها قسمتی از راه دسترسی خود و خانواده و اهالی محل بلکه گنج می پندارد و بعضا برای زیر فشار قرار دادن شهرداری برای خرید آن نخاله های ساختمانی خود را نیز به دیوارهای گلی قدیمی اضافه می نماید و از طرف دیگر شهرداری نیز بجای ارائه خدمات عمرانی و رفاهی به شهروندان به بنگاهی برای ارجاع این گونه اراضی به کارشناسان خوش اقبال و اکثرا غیره بومی و تنظیم؛ نزدیک به هزار قول نامه با شهروندان برای پرداخت قیمت آن نموده است که نتیجه آن نه تنها مشکلی از شهر، شهروند و شهرداری حل نکرد بلکه مشکلات زیر را نیز به همراه داشته است:

۱- اندک درآمد شهرداری بجای انجام امور عمرانی، خدماتی و رفاهی شهر صرف پرداخت بخشی از این قراردادها گردید و اگر نیم نگاهی به بدهی کمر شکن چند برابر بودجه ای شهرداری فراشبند بیندازیم بخش اعظمی از آن ناشی از همین سنت خرید اراضی واقع در طرح می باشد.

۲- با دست دل بازی شهرداران قبل در دادن پول، تغییر کاربری های عمدتا غیره قانونی، زمین معوض و مجوز پروانه ساخت در همین قرارداد ها به نوعی درآمدهای امروز و فردای شهرداری را به حراج گذاشته شده است.

۳- این بدعت بد باعث شد که مابقی شهروندان به امید اینکه روزی شهرداری برای خرید آن قسمت کمی از حیاط خود که در طرح واقع شده به سراغ آنها بیاید، خود را از بهره مندی از فواید ناشی از تعریض معبر و استفاده بهینه از باقی مانده ملک خود بی بهره نموده اند.

۴- بدهکاری شهرداری و ناتوانی در پرداخت هزینه ای که در این قرارداد ها متقبل شده حجم انبوهی از پرونده های قضایی را به همراه داشته و خواهد داشت که هم قضات محترم دادگستری را به زحمت انداخته و خواب را از چشمان مسؤولین فعلی شهرداری ربوده است.

۵- و در این میان هم شهروند، هم شهر و هم شهرداری به دردسر افتاده اند و تنها کسی که در این بین درآمدی کسب نموده است شاید همین کارشناسان اکثرا غیره بومی قیمت گذار املاک بوده است.

۶-  در این میان باید توجه داشته باشیم که حساب املاکی که همه و یا قسمت اعظمی از آنها در مسیر تعریض معابر واقع شده است را باید از این قضیه جدا در نظر گرفت.

۷-  از  مساحت ۱۹۰ هکتار معابر پیش بینی شده در طرح جامع بخشی از آن بازگشایی شده و بخش دیگرآن نیز باید در آینده تملک شود، قسمت زیادی از قیمت معابر باز گشایی شده هنوز در حد توافق نامه بین شهرداری و مالکین آن مانده و شهرداری توان پرداخت آن را نداشته است و اما کار دشوار تر تملک و بازگشایی باقی مانده معابر می باشد چون مالکین هم قیمت زمین را به نرخ روز از شهرداری مطالبه می کنند و هم قیمت اعیانی و متعلقات داخله را .

۸- اگر قیمت هر متر مربع از این معابر را بدون اعیانی آن کف قیمت های کارشناسی یعنی چیزی معادل ۴۰ هزار تومان در نظر بگیریم با ضرب کردن ۱۹۰۰۰۰۰ متر مساحت معابر در چهل هزار تومان چیزی معادل ۷۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومان خواهد شد، حالا شما قضاوت بفرمائید که ما این پول را از کجا می توانیم تأمین کنیم.

با همه این توضیحات بنده بعنوان خدمتگزار مردم و شهردار شهر فراشبند از شهروندان شریف فراشبند درخواست میکنم جهت توسعه شهر فراشبند و عبور از بحران فعلی از امروز لطف کنید در بازگشایی و تعریض معابر سخاوتمندانه دست شهرداری و این خادم خود را بگیرید تا شهرداری به جای ادامه سنت محکوم به شکست سابق و یعنی قیمت گذاری و خرید املاک واقع در طرح،درآمد اندک خود را صرف ارائه خدمت بهتر به شما عزیزان نماید و اگر فرد و یا افرادی هم اصرار به جبران ضرر و زیان دارند شهرداری را مجبور به پرداخت اختلاف قیمت کل ملک ایشان قبل از تعریض معبر با قیمت باقیمانده ملک مذکور بعد بازگشایی با معبر جدید نکنندزیرا طبیعی است که اگر قیمت ملکی که در کنار معبری چهار متری واقع شده است چهار واحد می ارزد باقی مانده ملک که در کنار گذر ده متری واقع خواهد شد ده واحد قیمت خواهد داشت به عبارتی در طرح بازگشایی معابر درست است که مساحت ملک کمتر خواهد شد ولی به طور کلی ارزش ملک باقی مانده به دلیل ارزش افزوده ناشی از واقع شدن در کنار معبری با عرض بیشتر کمتر نخواهد بود.»

 

گزارش از : محمد ذوالفقارلو/ سردبیر 

برچسب ها

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید